logo

Tuesday 11th of August 2020

Giriş Formu




Zenginlikten Yoksullaşmaya PDF Yazdır e-Posta
Sivrialan.Net tarafından yazıldı.   
Salı, 14 Aralık 2010 01:43

Zenginlikten Yoksullaşmaya

Kadim Ülker

Muharrem İmran, Alişen Başkurt, Şevket Güzel ve  Koçyiğit Koçyiğit’in anılarına


Daha önce de belirtmiştim. Benim çocukluğum onca yoksulluğa rağmen ne kadar da
zenginmiş dedim. Bunu burada yinelemek istiyorum. Âşık Veysel’in “Kara Toprak”ında
yaşayıp da, bunu bir zenginlik olarak görmemek mümkün mü?  20. Yüzyılın en büyük
ozanlarının dizinin dibi denilecek kadar yakınında yaşamak, onlardan nasihat almak
herkese nasip olmayacağı gün gibi ortadadır. Geçtiğimiz yüzyılın en büyük ozanlarından
başka değerlerimiz, kara toprağımız; kara toprak ile ilintili olan daha nice değerlerimiz
vardı yanı başımızda. Toprağın işlendiği toplumlarda ona dayalı gelenekler, görenekler
bizlerle beraberdi. Bunları kültürel zenginlik içerisinde saymak mümkündür.

Bir de maddi zenginlik olarak değerlendirebileceğimiz şeyler vardı ki, bunlar da toprak
işlenmesiyle doğrudan bağlantılı zenginliklerdir. Bunlar köyün yiğit çalışkan insanlarına,
koçlara, kurda, kuşa ve her türlü büyük ve küçükbaş hayvanlarına sahip olunmasıydı.  
Sivrialan’da toprak işlenirdi. Sivrialan’da toprağın pek de kolay işlenemediğinden
mutlaka erkek evlat sahibi olmak gerekiyordu. Bu tespitimden dolayı en az canımız kadar
sevdiğimiz kız çocuklarımızı küçümsemek aklımın ucundan geçmemiştir.

Çift sürmekten, ekin ekmeye, ekin biçmekten, onları taşımaya, harmanda samanı tanesinden ayırmaya,  evde ve samanlıkta yerleştirmeye kadar her türlü işin merkezinde mutlaka erkek vardı. Kadınlar da çalışkan ve
her türlü işin içinde varlardı. Bazı işler vardı ki, hep erkek işgücü gerektirmekteydi.
Köydeki işlerin bitiminden sonra eli kazma tutan erkekler gaz ve tuz da tedarik edebilmek
için üç beş kuruş para kazanmaya Çukurova’nın portakal bahçelerinde ve inşaatlarında çalışmaya
giderlerdi. O soğuk kış günlerinde çocuklar, kuzulayacak koyunlar, doğuracak inekler ve yazın
koşumda kullanılacak öküzler evin kadınlarına bırakılırdı. Benim kuşağım Güney’in sivrisinekleri
arasında ameleliği görmedi. Bundan dolayı babalarımıza minnet borçluyuz. Onun yerine babamızın
veya amcamızın çiftine çubuğuna karınca kararınca katkıda bulunmaktı görevimiz. Burada
Sivrialan’ın erkek evlatları vardı.

İşte bu dönemde ben de öküzlerimizin, mandalarımızın, koç ve tosunlarımızın arkasından yetişmeye
çalışırken, Sivrialan’ın yiğit gençleri, küçük olan adımlarımla arkalarından yetişemediğim hayvanlarımıza
 yetişmeme yardım ettiler. Toprağa dayalı üretim ilişkisinde ataerkil toplumun güzel
olan değerlerini onlarla yaşadık. Ağabeydiler, düşeni kaldırırılar, kalkamayanı sırtlanırlardı.
Bugün bunları çocuklarımıza masal niyetiyle anlatmamız zorunludur, sadece anlatmak değil
geleceklere miras kalması için yazılmalıdır ayrıca.  Zira Sivrialan’dan kalkıp, Ankara’lara,
oradan Avrupa’lara kadar gidip, farklı farklı değerleri sindirerek yaşıyoruz. Sivrialanlıların
20. Yüzyılın yaşamını 21 Yüzyıla taşımada köprü olmak görevdir.

Benim hayatımda o köyün yetiştirmiş olduğu delikanlılar, ağabeyler çok önemlidir. Bu ağabeylerin
varlığı da başka bir zenginlik öğesi oldu. Onların varlığı sadece dağ tepelerinde yalnız kalmaya
engel değildi.  Onlar aynı zamanda daha sonra göç ettiğimiz şehirde de alıcı kuşlara, kurtlara yem
olmamıza engel olmuştu. İşte onlardan birisi daha  Âşık Veysel’in Kara Toprak’ında sanki yer
kalmamış gibi bizleri bırakıp gitmiş.  Sivrialan’ın bu bizleri bırakıp da giden asi delikanlısının
adı Koçyiğit’di. İsim ne kadar da uymuştu kendisine, hem yiğit hem de koç. Koç kavramı bizim kültürümüzde,
güzel, yiğit, kuvvetli ve cesur sıfatıyla anılır ve kullanılır. Ya yiğit hangi durumlarda kullanılır,
izah etmeye gerek var mı? Hem Yiğit hem de koç olduğunda ne denilir artık? İsimin kendisine bu kadar yakıştığını
düşünürdüm hep. Hem koç hem de yiğit olan bu delikanlımızın çocukluğundan gençliğe geçiş dönemini  hatırlarım. Koçyiğit ağabeyin ardından isminin  kendisine ne kadar da yakıştığını düşünürken, rahmetli Ali Ekber Çiçek ile bir anımı hatırladım. Ali Ekber Çiçek bir arkadaşımın oğluna sazının akordunu yapmasını istemişti. Arkadaşımın oğlu “bir şartla yaparım” dedi. Şartının da benim Ali Ekber Çiçek’e ait olan CD lerimi imzalaması olduğunu belirtmişti. Bu arada ismimi de belirtmişti. Ali Ekber Çiçek ismimi  duyunca “Bu ne kadar güzel isimdir böyle” dedikten sonra bana döndü ve nereli olduğumu sordu. Bütün gururla “Sivrialanlıyım” demiştim de, “anlaşıldı ismin güzelliğinin nerden geldiği” demişti.

Koçyiğit isminin Sivrialan’da ona verilmiş olması tesadüf değildir. Onun gözalıcı  yakışılılığını düşündükçe Koçyiğit ismini hak ederek taşıyan kişi olduğunu hep kendi kendime söylemişimdir. Sivrialan’ın yetiştirmiş olduğu asil ağabeyler yetiştirdi.  Bunların bazılarının bizi sonsuz kederelere boğarak aramızdan ayrıldıklarını yaşamaktayız.

Önce köyün örnek delikanlılarından Muharrem İmran, daha sonra başka bir şanlı delikanlımız Alişen Başkurt ve onları yüreğin ekmektir, bir parça ver deseler yüreğini bölüp de vermekten kaçınmayacak kadar paylaşımcı namı değer Çavuş, Şevket Güzel, şimdi de Koçyiğit bizi bırakt ve gittiler. Hani der ya usta yazar, “O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler” diye, öyle bir hal.  

Ben bu ağabeyleri onların en doğal ve en güzel dönemlerinde tanıdım. Onların tertemiz anıları zihnimde yer almıştır. Onlarla olan anılarım bütün temizliği ile zihnimde donmuş ve bozulmadan yıllar yılı öylesine saklı kalmıştır, kalacaktır.  Bizi zamansız bırakıp giden kardeşlerim ve arkadaşlarım Ahmet Türksoy, Halil Ülker, İbrahim Demirkaya, İsmail Koçyiğit ve Ali Şatıroğlu’nu da bu ağabeylerimle anmak isterim, onlar da çok mu çok acele ettiler.
Çocukluğumun zenginliklerinden olan Sivrialanlı gençlerin teker teker bizleri bırakıp gitmesi,  gururla dile getirdiğim onca yoksulluk arasındaki zenginliğimin zamanla kaybolmasıdır. Onların gidişleri zenginlikten yoksulluğa geçişin  işaretidir. Kendilerini kaybettikçe arkalarından acı çekerken, geride kalan ağabeylerimize Sivrialan’ın Kara Toprak’larında nice uzun ömürler diliyorum.

  Please enter correct API key in plugin settings!

Radyo Veysel

Radyo Veysel Dinlemek Icin Tıklayın...

Alevi Bektaşi Federasyonu